BeBusy & Muze

Kerk Vinkega – eindspurt

Eindspurt van Kerkje Vinkega: de nieuwe ‘oude’ toren er weer op (voorjaar 2021)

Ja, waar moet ik beginnen bij deze eindspurt van kerkje Vinkega?

De eerdere update hieronder van eind 2017 eindigt inderdaad met de toren als laatste uitdaging van een enorm ambitieus project van destijds, start ergens begin 2010, zo uit m’n hoofd, maar kijk gerust daarover bij de eerdere artikelen op deze site.

Om het lange verhaal kort te maken: de toren van weleer maar dan nieuw nagebouwd, zoals die opnieuw getekend was door bouwbedrijf Kemper uit Oldeholtpade, komt er niet op. Het goede nieuws is namelijk dat onderwijl de voortgang van het project, vanaf eind 2017 dus, een dorpsgenoot in Vinkega de stichting Behoud Finkegae wees op een opengewerkte toren die werd aangeboden op Marktplaats.

De commissie en bouwer Kemper zijn gaan kijken, in Noord-Holland Haarlem, waar de toren in een loods lag opgeslagen bij een liefhebber, die veel meer items er had opgeslagen, bij wijze van hobby. De toren paste, in die zin dat de onderkant qua afmetingen op de bestaande torenromp zou kunnen worden geplaatst met enige aanpassingen en aanvullingen. De toren is echter achthoekig in plaats van vierhoekig, wel opengewerkt en met een spits met leisteen. De toren was afkomstig van een vroeger ziekenhuis of zorggebouw, zie Facebook, waar dat staat uitgelegd en de krantenartikelen. Want de pers wist de stichting hiermee wel te halen.

En hoe.

Het transport met een dieplader naar Vinkega was al een project op zich, omdat de toren wel heel en met hele leien van de toren aan diende te komen en het best een eind rijden was vanaf Haarlem. Vervolgens is de torenspits geplaatst bij de bouwer in Oldeholtpade. Niet alleen de regionale kranten in Haarlem en de Stellingwerven en Fryslân berichtten erover, ook de landelijke pers, zoals Trouw en SBS kwamen horen naar de doordouwers van Vinkega.

En de toren deed hiermee precies dat wat de stichting altijd al wilde: het werd de icoon van het project en trots van het dorp.

Na lang rekenwerk bleek dus dat er voldoende financiële middelen waren binnengehaald via de fondsenwerving (van Muze Fondsenwerving :-)) om de opbouw met deze bestaande toren uit Noord-Holland te realiseren. Dat omdat de eigenaar afzag van een vergoeding voor de toren, maar het allang mooi vond dat die een passende bestemming kreeg. Resteerden het transport met dieplader uit Noord-Holland naar het Stellingwerfse Vinkega. Plus de benodigde aanpassingen om de toren te kunnen plaatsen en de bestaande te verwijderen. Oh, de bouwvergunning, dat bleek gaandeweg nog wel een hobbel, want die bleek nu opeens wel nodig.

Nog 1 maal kijken naar de kerk met zadeldaktoren, voordat de nieuwe opengewerkte, 8-kantige torenspits straks geplaatst is in de zomer of najaar van 2021 …

Maar de begroting van het totale project inclusief alle fases was dus hiermee eindelijk feitelijk helemaal rond.

Het enorme gedoe over een niet-authentieke torenspits, dat daarna uitbrak bespaar ik u liever. Gedoe met bestemmingsplan, met de bouwvergunning die onverwacht alsnog vele project-€ kostte, het college van B&W dat een negatief advies van de Friese welstandcommissie naast zich neerlegde en wel een vergunning afgaf voor de beoogde torenspits, heel veel bureaucratische rompslomp werd met energie getrotseerd. En het bleek de moeite waard. De toren uit Noord-Holland, die inmiddels al een behoorlijke tijd in Oldeholtpade moest staan te niksen, mocht ein-de-lijk geplaatst worden.

Daar zijn we nu. Bouwbedrijf Kemper en stichting stemmen de laatste eindjes nu nog af en dan kan de bestaande zadeldaktoren weggehaald worden en de nieuwe geplaatst.

We gaan het vieren straks.

Laatste loodjes, nu echt!

Volg de actualiteit rond dit project-in-uitvoering (stand per eind 2017)

Mooi om hier opnieuw aan mee te kunnen werken als Muze. 

In 2016 heeft de stichting namelijk weer opnieuw contact opgenomen met Muze voor advies en ondersteuning. Dat traject loopt momenteel. Zie artikel van eerder.

De restauratie van het exterieur kon inmiddels daarom starten, begin december 2017 werd het startschot gegeven door de burgemeester en de aannamer. Via de Facebook-pagina van de stichting kan je het nu verder volgen (zie link onderaan deze pagina).

De fases inrichting, interieur en toren ‘lopen’  nog. De inrichting is al wel nagenoeg rond, evenals het interieur. Oranjefonds, VSBfonds, prins Bernhard Cultuurfonds en stichting DOEN droegen groots bij, evenals provincie Fryslan en de gemeente en een aantal belangrijke andere particuliere fondsen.

Het herrijzen van de vroegere toren is nog de echt uitdaging nu.

Het traject vóór 2016:

WAT, WAAROM

De kerk in Vinkega dateert van 1893, maar de begraafplaats rond de kerk bestond al in de 17e eeuw. Het is van oorsprong een prachtige kerk met zeer goede akoestiek.

 

11015011_1825600794331801_6631593085977948333_oIn een stormachtige nacht is de oorspronkelijke, opengewerkte kerktoren ingestort.  Een toren ‘van die tijd’  is er toen voor gezet. Sinds 1970 wordt de kerk niet meer gebruik voor kerkdiensten en de laatste begrafenis vond plaats in 2001.

Omdat de kerk de meest in het oog springende plek is in Vinkega, beeldbepalend voor de omgeving, wil men deze plek graag in stand houden. De inwoners van Vinkega hebben dan ook initiatieven ondernomen om de kerk weer in zijn oude luister te herstellen. Het ultieme is voor de stichting, niet alleen de kerk weer een functie voor Vinkega terug te geven, maar ook de oorspronkelijke toren er weer voor te krijgen.

11133816_1818826658342548_6318644966767145101_nDe Stichting Behoud Finkegea is opgericht en heeft de kerk gekocht van de kerkelijke gemeente en er zijn plannen gemaakt voor restauratie. Omdat een gemeenschapshuis in Vinkega ontbreekt, is het de bedoeling dat, na restauratie, de kerk deze functie zal gaan vervullen. Er zullen vooral activiteiten voor de inwoners georganiseerd worden. Uit een behoeftepeiling is gebleken dat de dorpelingen van alles willen doen in de kerk, de een wil er terecht met de schaakclub, de ander met het zangkoor. En het kerkgebouw kan straks ook prima gebruikt worden voor optredens en oefeningen van koren en het houden van optredens en concerten.

Gezien de omvang van het project vindt de verbouwing in fasen plaats. De eerste fasen zijn inmiddels achter de rug. Vooraf ging het al om het plan van uitgifte van certificaten, zodat de kerk aangekocht kon worden. Vervolgens de allereerste echte opknapfase: het aanpakken van de toegankelijkheid van het kerkje, het schelpenpad weer vrij maken en van schelpen voorzien, een parkeerplaats voor rolstoelers realiseren, de groenbeplanting opknappen richting oude staat. Ze konden het kerkje weer vanaf de openbare weg bereiken!

11169627_1838944889664058_4749864039927735546_oTussentijds werkte de groep verder aan publiciteit en aandacht. Een opmerkelijke ‘heuvel’  in de kerkvloer wees op iets onbekends: waarom was die ‘berg’  daar, wat zat daaronder, waarom? Met veel publiciteit hebben ze toen de vloer opengebroken, uiteraard met veel aandacht voor het erfgoed zelf. De ‘bult’  bleek een ingang en trappetjes naar onderen te herbergen, deskundigen wezen op een mogelijke kelder, die zich ooit onder de kerk kon hebben bevonden. Het raadsel was enigszins opgelost, vele kranten publiceerden deze ontmanteling van het raadsel van de bult in de vloer. Al die aandacht maakte dat de iniatiefgroep en de plannen met de kerk bekender werden en de trots van dorpelingen voor dit project groeide, de waarde ervan werd herkend.

De volgende klus was te bepalen wat van de restauratieplannen haalbaar kon zijn. Van het totale restauratieplan ging het nu om een basale eerste ‘beurt’  in de kerk zelf. Nutsvoorzieningen aanbrengen, de hele vloer aanpakken, de muren. Daarnaast werkte de groep eraan dat het kerkje de status van gemeentemonument kreeg, wat uiteindelijk weer de poort opende voor restauratiesubsidie voor het exterieur.

WIE

data.940xC2048x1152+0+53.940x529

Ze zijn er nog niet klaar mee, daar in Vinkega, maar het initiatief maakt dat het dorp en de dorpelingen de waarde van een ooit afgeschreven gebouw weer wisten te schatten, er samen aan werken om functies voor het dorp terug te brengen en meer sociale samenhang tussen de bewoners. Trots, dat zijn ze nu zeker. En vasthouders en doorbijters, dat zijn het ook!

Waarde Muze

Muze kon hier wat betekenen door zo nu en dan met de initiatiefgroep mee te denken, van het prille begin af aan, tijd nemen om te luisteren waar het haperde, en te bekijken hoe er steeds een stap  gezet kon worden, met steeds de haalbaarheid daarvan in het achterhoofd. Het betekende hoe dan ook faseren van de ambities ten behoeve van de uitvoering en mee de strategie daarin bepalen, evenals de fondsenwervings-strategie.

Voor meerdere fases hield dit in het begeleiden van subsidie-aanvragen, selecteren van passende particuliere fondsen  en haalbare bedragen. De groep heeft het echt zélf zo ver gebracht, Muze kon links en rechts wel enkele steentjes daarin bijdragen.

Facebook pagina stichting

Kijk op hun facebook-pagina voor actualiteiten.

 

BewarenBewaren

Fijn dat je me schrijft!

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.